از آن دم که مهر محمد جعفر جوان در دل جناب علی اکبر خان افتاد و او را به همسری دختر بزرگ خود ، مریم بانو ، برگزید چراغ آموختن علوم جدید هم در وجود داماد جوان ، پر نور و درخشان شد. از یکسو استعداد ذاتی و از سوی دیگر فضای کسب علم در خاندان محجوب ، محمدجعفر را به جوانی شیفته فراگیری دانش جدید و کسب درجات آکادمیک آن روزگار مبدل ساخت . او که الفبای سواد را در ظل توجهات و صد البته « چوب الف » ملای مکتب خانه های زمان کودکیش آموخته بود این بار نه زمزمه های محبت معلم بلکه رقابت تنگاتنگ با دوست و در عین حال رقیب خود ،جناب آقای محمدجعفر محجوب ، فرزند ارشد علی اکبر خان محجوب بود که طفل گریز پای را ابتدا به مدرسه علمیه و کسب دیپلم آن زمان و سپس اخذ لیسانس ادبیات و سرانجام دکترای الهیات در طی ده سال نمود و بدینسان جعفر آقا ، بچه محل فخرآباد تبدیل شد به دکتر محمد جعفر اسلامی استاد ادبیات فارسی و دستیار استاد محمد مشکوة در دانشکده الهیات دانشگاه تهران